woensdag 12 oktober 2011

in progress..

Vandaag weer evenjes aan de uil kunnen werken. Niet lang, want mijn zoontje liep om mij heen te stuiteren op de houten vloer (veert lekker mee) en mijn dochtertje bleef maar vragen stellen: 'mooi he, mama? mam, mag ik drinken.. en, en een snoepje?'
Dan schiet het niet echt op en leg je de potloden snel weer terzijde.

Ik merk dat ik moeite heb met de veren. Ben op internet al aan het zoeken naar veer-foto's van dit type uil, helaas nog zonder resultaat. Tips en suggesties zijn natuurlijk altijd welkom.



Eens zien of ik morgen of vrijdag oppas kan krijgen, ik wil graag tijd vrijmaken om met deze uil verder te gaan. Na een jaar stil te hebben gestaan, ben ik niet ontevreden.



Heidi


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Stilte

De stilte slaat me sissend om de oren
De rust raast ruw en roekloos door het huis
Ook buiten gaan gedachten gauw verloren
Tussen de bladeren van het appelgeruis
Mijn schreeuw gaat dus alleen door eigen merg:


Hallo daar, ik wordt gek hier.. vinnu 't erg?