donderdag 10 september 2009

Een nachtje uitwaaien voor Ollie

Kinderen en huisdieren.. heerlijk! Ze maken dat je je nooit verveeld. Er is geen moment dat niet gevuld wordt door geluid of ongelukjes.. Maar is het opeens stil, dan ga je je zorgen maken, want dan is er pas echt iets mis.

Zo was het gisteren nogal stilletjes.. Niet in de zin van dat de kids of de honden niet nadrukkenlijk aanwezig waren, maar ik miste onze Ollie. En op de momenten dat ik even buiten stond dacht ik hem wel te horen, maar zag hem niet.
Onze kat komt tegenwoordig alleen nog maar binnen om te eten, verder zwerft hij rondom het huis op jacht naar vogels, muizen enz. Maar ik spot hem toch wel geregeld en dan komt hij snel even een aai halen, om nadien weer snel op pad te gaan.

Ook gisteravond hoorden we hem, maar wederom konden we hem niet vinden. Hij was in de buurt en wel bij de buren.. en ik kreeg het rare gevoel dat hij 'ergens' niet weg kon komen. Vanochtend was het weer hetzelfde, we hoorden hem klagelijk roepen maar zagen niet waar hij was. Ik was met de kids bezig toen Ray naar boven kwam om me te vertellen dat hij Ollie had gevonden. We liepen naar de slaapkamer van Indria en hij wees naar de bomenrij van de buren (erg hoge bomen), en ja hoor.. daar zat Ollie in de boom, bijna in de top. Ik schat dat hij zo'n 20 meter hoog zat. Omdat we op dat moment niets konden doen - Ray was er al heengelopen met Zepp, maar Ollie durfde er niet meer uit te komen - besloten we eerste de kids weg te brengen. Ray zou naderhand naar de buren gaan om te melden dat Ollie in hun boom zat en om door te geven dat we de brandweer wilden inschakelen. Helaas waren de buren niet thuis.. en een belrondje gaf ook niet het gewenste resultaat...

Toen er kraaien om de boom begonnen te vliegen kreeg Ray het toch wat benauwd en nam de beslissing. De brandweer werd dus gebeld! Helaas was de hoogwerker in Nijverdal defect, dus werd er een hoogwerker uit Rijssen ingeschakeld.


De heren kwamen er vlot aan en begonnen al te lachen toen ze Ollie hoog in de boom zagen zitten. Op het moment dat de hoogwerker omhoog kwam, schoot Ollie opzij naar een dunnere tak. De hoogwerker week ook uit richting Ollie en toen besloot onze kat dat hij die rare mannen in pak toch enger vond dan de boom waarin hij zich bevond. Hij sprong zo (ong) 20 meter naar beneden en kwam op vier poten terecht.. en rende nadien snel weg richting zijn huis.



De brandweer mannen moesten lachen, want het schijnt regelmatig voor te komen dat een kat springt en zich niet wil laten pakken. En hoe hoger de kat in de boom zit, hoe beter.. hierdoor kunnen ze de draai maken om goed terecht te komen - zo ook dus onze kat!

Ollie hebben we de hele dag niet weer gezien. Waarschijnlijk heeft hij, na 24 uur in een boom te hebben gezeten, ergens liggen slapen. Net voor het voeren van de honden kwam mijnheer binnen en we hebben gelijk zijn kattedeur afgesloten.. we vonden dat hij maar eens even binnen moest blijven! Konden we gelijk even observeren of hij niets aan de val heeft overgehouden.

Maar ja.. mijnheer ligt nu al de hele avond te slapen op de stoel. Als Zepp langskomt mept hij even met zijn poot van zich af.. zo van: 'laat me met rust, ik ben moe'.

Ach.. het zorgt dat je je nooit verveeld.. hier in Nijverdal is altijd wat te doen..

Heidi

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Stilte

De stilte slaat me sissend om de oren
De rust raast ruw en roekloos door het huis
Ook buiten gaan gedachten gauw verloren
Tussen de bladeren van het appelgeruis
Mijn schreeuw gaat dus alleen door eigen merg:


Hallo daar, ik wordt gek hier.. vinnu 't erg?