dinsdag 11 augustus 2009

Indria = 1 Jaar!

Afgelopen maandag vierden Indria haar eerste levensjaar. Nou ja, vierden.. zondag's hebben we haar al haar verjaardagskado gegeven. Bewust omdat ze dan nog leuk kon spelen met haar kado. Maandag is voor ons een werkdag en voor de kids de dag dat ze naar het kinderdagverblijf gaan, dus druk, druk, druk.. en weinig feest dus! Maar dat maken we a.s. zondag weer goed.




Ze is gelukkig al weer aardig opgeknapt na de val van vorige week. Sinds een paar dagen wil ze weer eten en kan er ook weer een oprecht lachje vanaf. Ze slaapt nu ook een stuk rustiger en dat is voor ons een hele geruststelling. Ook haar gezichtje is weer opgeknapt. Dat was voor ons dan ook o.a. een reden om haar verjaardag een weekje uit te stellen.

Maar ze is super wijs met haar kado, een loopwagentje die verschillende geluiden geeft. En in de voorkant kan ze blokken en/of ballen gooien. Is het balletje beneden dan geeft het apparaat ook weer geluid.. (gelukkig zit er ook een uitknop op). Maar madam heeft de vrijheid geroken en wil alleen nog maar aan de wandel. Helaas heeft ze nog niet door hoe ze kan sturen, dus steeds als ze een obstakel tegen komt begint ze te jammeren. De eerste keren liepen we er snel naartoe.. nu mag ze het zelf uitdokteren. Maar het is een geweldig gezicht om haar met 'gestrekte' beentjes te zien lopen - ze is echt aan het leren lopen, super!


En Kinan...Kinan is nu helemaal in de ban van de verjaardag. Hij laat nu iedereen weten dat hij (bijna) drie is. Dapper probeerd hij dan ook nog drie vingertjes te laten zien, wat hem -tot grote frustratie- vaak niet goed lukt. Hij had er duidelijk moeite mee dat zijn kleine zusje kadootjes kreeg. Gelukkig waren we daarop bedacht en hadden voor hem ook een klein kadootje meegenomen. Toen waren gelukkig de gemoederen gesust. Tja.. tis wat kleine kids.


Heidi

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Stilte

De stilte slaat me sissend om de oren
De rust raast ruw en roekloos door het huis
Ook buiten gaan gedachten gauw verloren
Tussen de bladeren van het appelgeruis
Mijn schreeuw gaat dus alleen door eigen merg:


Hallo daar, ik wordt gek hier.. vinnu 't erg?