dinsdag 10 maart 2009

De Wiglo

Tijdens de afwezigheid van mijn partner was ik s'avonds al begonnen met het snoeien van de wilgenstaken. En toen hij vrijdag's thuiskwam waren er nog maar een paar dikke staken die hij van de wilgen moest verwijderen.

Afgelopen weekend zijn we druk aan het werk geweest en gelukkig zat het weer ons mee. Het zonnetje scheen en het hele gezin was achter 't huis bezig in de buitenlucht. In de tuin lag een grote stapel met staken en we begonnen ze een voor een takvrij te maken. Een tweetal staken plaatsten we bij de honden in het speelveldje, maar onze monsters (lees: husky's) begonnen ze vrijwel gelijk te gebruiken als knaagstaak. Na de dader op heterdaad betrapt te hebben, was de boodschap overgekomen en liet ze de staak (even) met rust.

Ik had al her en der op internet gezocht naar het gebruik en de mogelijkheden met wilgenstaken en zodoende kwam ik terecht bij de Wiglo. We kozen een plek in de tuin uit en maakten deze onkruid, blad en plant- vrij. We kozen een aantal niet te dikke staken uit en maakten met de grondboor een aantal gaten in de grond. Hierin plaatsten we de staken en nadien bonden en vlochten we de zijtakken samen. Het was een leuk klus en ons zoontje vondt het helemaal geweldig. Met regelmaat kwam hij met wat nieuwe takjes aan die we moesten gebruiken voor zijn nieuwe hut. Van de resterende takken, het restafval van de staken hebben we de volgende dag een haag gemaakt die aansloot op de Wilglo. En mijn partner Ray, heeft gisteren een stenen circel geplaatst, om het geheel af te maken. De wilgenhaag moeten we nog wel bijsnoeien en er moeten nog wat vaste planten worden geplaatst... maar het begin is er en ik ben zeer tevreden over het resultaat tot zover!
Nu hebben we bijna alles hergebruikt van onze staken. Wat er nog in de tuin ligt zijn allemaal kleine takjes. Ik zit eraan te denken om hier een paar kransen van te maken, leuk voor de aankomende paasdagen!
Maar ons zoontje Kinan is dolblij met zijn Wiglo, hij nodigde ons steeds uit om 'binnen' te komen in zijn hutje. En vanuit zijn Wilglo heeft hij uitzicht op de honden, dus hij kan ze goed in de gaten houden en ze terugjagen naar hun eigen speelweide als ze weer over het hek zijn gesprongen.
Tot zover...


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Stilte

De stilte slaat me sissend om de oren
De rust raast ruw en roekloos door het huis
Ook buiten gaan gedachten gauw verloren
Tussen de bladeren van het appelgeruis
Mijn schreeuw gaat dus alleen door eigen merg:


Hallo daar, ik wordt gek hier.. vinnu 't erg?